Prace magisterskie i licencjackie o narkomanii i uzależnieniach

Chcemy przybliżyć problematykę narkomanii, jako problemu społecznego poprzez prezentację tego problemu w publikacjach takich jak prace magisterskie, prace licencjackie i inne prace dyplomowe

Alkoholizm

Nadmierne spożywanie alkoholu prowadzi do zespołu uzależnienia alkoholowego. Synonimem tego terminu są: alkoholizm w sensie ścisłym, choroba alkoholowa, alkoholizm nałogowy. Zespół uzależnienia od alkoholu to zespół składający się z co najmniej trzech spośród ośmiu poniższych objawów: 1) silna, natrętna potrzeba spożywania alkoholu (głód alkoholowy), 2) upośledzona zdolność kontrolowania spożywania alkoholu, 3) picie alkoholu w celu złagodzenia lub zapobieżenia alkoholowemu zespołowi abstynencyjnemu oraz subiektywne poczucie skuteczności takiego postępowania, 4) objawy abstynencyjne: drażnienia mięśniowe, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, bezsenność, rozszerzenie źrenic, wzmożona potliwość, nastrój drażliwy, obniżony lęk, 5) zmieniona tolerancja alkoholu (potrzeba większych dawek spożywania alkoholu dla wywołania oczekiwanego efektu), 6) zawężenie repertuaru zachowań do 1-2 wzorów, 7) postępujące zaniedbywania innych przyjemności, zainteresowań, zachowań, 8) picie alkoholu pomimo oczywistej wiedzy o jego szkodliwości dla zdrowia. O szybkości postępowania alkoholizmu w dużej mierze decyduje wiek, w którym człowiek rozpoczyna picie. Po ukończeniu 25 roku życia okres rozwijania się choroby może trwać od 12 do 15 lat, między 20 a 25 rokiem życia 3-4 lat, a poniżej 20 roku życia zaledwie 5 do 6 miesięcy. Uzależnienie od alkoholu może mieć charakter psychiczny lub fizyczny. Najczęściej objawia się w obu postaciach. Uzależnienie psychiczne od alkoholu przejawia się w silnym pragnieniu, pożądaniu alkoholu, występowaniu natrętnych myśli o potrzebie jego spożycia, w uporczywym powracaniu wspomnień o przyjemnym spędzaniu czasu przy piciu, szukaniu okazji do wypicia. Uzależnienie fizyczne uzewnętrznia się w utracie kontroli nad spożywaniem alkoholu oraz występowaniu tzw. zespołu odstawienia. Przy takim uzależnieniu stan czynności chorego organizmu normalizuje się dopiero po spożyciu alkoholu. Alkoholizm, podobnie jak każda inna choroba, rozwija się w czasie. Najpierw występuje faza wstępna, podczas której wzrasta ilość okazji do wypicia. Istotą tej fazy jest poszukiwanie alkoholu. Nie jest to jeszcze uzależnienie, ale można powiedzieć, że część osób szukających coraz częstszych okazji do wypicia z pewnością po latach stanie się alkoholikami. Następnym szczeblem jest faza krytyczna. Na tym etapie pojawiają się pierwsze „przerwy w życiorysie”, które towarzyszą później trwale chorobie. Ponieważ picie w tej fazie jest intensywniejsze, dłuższe i prowadzi do głębokiego upojenia, złe samopoczucie i kac stają się bardziej dokuczliwe. Pijacy szybko odkrywa, że jednym ze sposobów poradzenia sobie z cierpieniem po wypiciu alkoholu jest znów alkohol. W tej fazie pojawia się również ważny mechanizm psychologiczny, jakim jest system iluzji z zaprzeczenia. Oznacza to, że duża część uwagi i energii człowieka poświęcona jest temu, by sobie i innym objaśnić sens picia, konieczność picia oraz pozytywne strony picia alkoholu. Gdy rozkręca się coraz bardziej koło uzależnienia, alkoholik wkracza w ostatnią fazę swojej choroby, chroniczną fazę alkoholizmu, zwaną tez później fazą uzależnienia. W tej fazie występuje widoczne i postępujące wyniszczenie organizmu, załamanie społeczne, utrata pracy, albo wyraźna degeneracja, picie alkoholi niekonsumpcyjnych oraz obniżona tolerancja organizmu na alkohol. Alkoholik w mocno zaawansowanej fazie swego uzależnienia upija się niewielką ilością alkoholu. Tak przedstawia się dynamika choroby i jej faz oraz psychologiczne mechanizmy uzależnienia. Należy jednak zaznaczyć, że każde indywidualne uzależnienie ma swój specyficzny obraz. Różni pijący różnią się rodzajem wypijanego alkoholu, siłą i rodzajem norm społecznych, z którymi rozstają się poprzez związek z alkoholem, fizyczną stroną dolegliwości.

[B. Habrat, Organizm w niebezpieczeństwie. Zasady postępowania u osób z problemami alkoholowymi, Warszawa 1994, s. 4.

A. Markiewicz, Środki odurzające a młodość, Warszawa 1997, s. 37.

W. Sztander, Poza kontrolą, Warszawa 1994, s. 14-24.]

Reklamy

Single Post Navigation

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: