Prace magisterskie i licencjackie o narkomanii i uzależnieniach

Chcemy przybliżyć problematykę narkomanii, jako problemu społecznego poprzez prezentację tego problemu w publikacjach takich jak prace magisterskie, prace licencjackie i inne prace dyplomowe

Działalność profilaktyczna Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych

Działalność profilaktyczna Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych, ośrodków, świetlic i klubów profilaktycznych. W poradniach prowadzone są między innymi warsztaty aktywizujące nauczycieli i rozwijające ich umiejętności potrzebne w pracy profilaktycznej. Zadania tych placówek koncentrują się w obszarach diagnozy i orzecznictwa, szkolenia, doradztwa, interwencji i terapii.[1]

Jeżeli chodzi o profilaktykę i promocję zdrowia większość poradni uczestniczy w tych działaniach. Z racji rozległych kontaktów z całym środowiskiem związanym ze szkołą mają one obecnie szansę podjęcia roli koordynatorów działań profilaktycznych różnych szczebli na swoim terenie. Ostatnie lata to okres dynamicznego rozwoju wielu istniejących już klubów profilaktycznych, świetlic środowiskowych i ośrodków socjoterapii. Część z tych placówek podlega urzędom miast i gmin, część istnieje pod egidą różnych organizacji pozarządowych, np.: Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, Komitetu Ochrony Praw Dziecka, wielu Fundacji i organizacji lokalnych. Poza pracą socjoterapeutyczną bywają w nich prowadzone konsultacje i terapia rodzin, doradztwo zawodowe dla młodzieży, różnego typu diagnozy i interwencje. Często do tych placówek trafiają dzieci i całe rodziny z ogromnymi problemami wynikającymi z nadużywania alkoholu. Zwykle obserwowana jest cała grupa zachowań problemowych, w której picie może stanowić integralny element błędnego koła patologii. Kluby i świetlice prowadzą też działalność dotyczącą wczesnej profilaktyki i promocji zdrowia – część z nich realizuje zajęcia edukacyjne w szkołach. Działalność tych placówek może być wspierana zarówno przez administrację, jak i przez Stowarzyszenia i Fundacje, do których mogą one kierować swe projekty.

Rówieśnicze doradztwo, którego ideą przewodnią jest przekonanie, że najsilniejszy wpływ na zachowanie młodzieży wywierają rówieśnicy a także, że najlepiej przyjmowanym i najbardziej wiarygodnym dla młodego człowieka nadawcą, wzorem i przykładem jest inny młody człowiek, odgrywa ważną rolę w profilaktyce uzależnień.[2]

Możliwość rówieśniczego doradcy można sprowadzić do trzech ról jakie może on odgrywać w swoim środowisku:

doradcy, uczestnika różnego rodzaju interwencji, edukatora, m.in. w zakresie promocji zdrowia i profilaktyki, organizatora, który sam angażuje się w działania i motywuje do tego innych. Jednym z realizowanych w Polskich szkołach programów jest właśnie „Program rówieśniczego doradztwa”, którym obejmuje się młodzież z grup ryzyka.

Profilaktyka w środowisku lokalnym. Wprowadzona w kwietniu 1993 roku nowelizacja Ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi dała gminom nie tylko możliwości wpływania na dystrybucję alkoholu, ale nałożyła na nie obowiązek uchwalania gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, który stanowi podstawę wszelkich działań profilaktycznych na szczeblu lokalnym.[3]

Do zadań lokalnych dotyczących profilaktyki alkoholowej, zalicza się zarówno propozycje skierowane do dzieci i młodzieży, jak i do osób dorosłych. Jest w nich mowa o:

  • zwiększaniu dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych;
  • · udzielanie rodzinom, w których występują problemy alkoholowe, pomocy psychospołecznej i prawnej;
  • · prowadzeniu działalności profilaktycznej o charakterze informacyjnym i edukacyjnym ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i młodzieży;
  • · ustalaniu zasad sprzedaży i obrotu napojami alkoholowymi.

Mówiąc o działaniach lokalnych warto zauważyć, że samo określenie lokalny, środowiskowy nabiera innego znaczenia wobec postępujących – nie tylko w gospodarce – procesów globalizacji.

 

Gdy za płaszczyznę odniesienia przyjmiemy państwo, możemy mówić o profilaktyce środowiskowej na szczeblu gminy, województwa czy powiatu.

Gdy spojrzymy z perspektywy kilkusettysięcznego miasta, lokalne działania mogą oznaczać to co dzieje się danej dzielnicy czy na danym osiedlu. Im więcej trafnych, dobrze zaprojektowanych, adresowanych do konkretnych (wręcz imiennych) odbiorców i sprawnie realizowanych działań tym większa szansa powodzenia profilaktyki antyalkoholowej w środowisku lokalnym.

Jedną z najliczniejszych i najbardziej skuteczną w udzielaniu pomocy osobom z problemem alkoholowym jest Grupa Anonimowych Alkoholików (AA). Dzięki tej wspólnocie setki tysięcy alkoholików powraca do normalnego życia. Wysoka skuteczność działań tej wspólnoty, wynika z faktu, że oferuje ona dwie niezwykle cenne formy pomocy dla trzeźwiejących alkoholików: solidnie zorganizowaną grupę wsparcia oraz konkretny program osobistej pracy nad sobą. Program ten może służyć ludziom trzeźwiejącym przez całe życie. Obydwa te aspekty wzajemnie się dopełniają i wzmacniają. Oznacza to, że im lepiej dana osoba korzysta z grupy wsparcia, tym większą ma szansę na osobisty rozwój oraz na dojrzałe funkcjonowanie poza grupą. Z drugiej strony – im pełniej realizuje Program Dwunastu Kroków AA w życiu prywatnym, tym większą stwarza sobie szansę na optymalne korzystanie ze wsparcia, które oferuje grupa AA.

Program Dwunastu Kroków AA jest precyzyjnie skonstruowanym narzędziem które umożliwia ludziom uzależnionym radykalną zmianę życia i postępowania.[4]

Punktem wyjścia jest uznanie przez alkoholika prawdy o sobie o zupełnej bezradności wobec alkoholu, a w konsekwencji o utracie kontroli nad własnym życiem (Krok 1). Kolejnym etapem w pracy nad sobą jest uznanie, że trzeźwiejący sam sobie nie poradzi ze swoim problemem i że w związku z tym potrzebuje pomocy z zewnątrz (Krok 2). W tej sytuacji zwraca się on do Boga, by powierzyć Jego opiece swoją wole i swoje życie (Krok 3). Kolejne fazy programu prowadzą do przezwyciężenia bolesnej przeszłości, która stanowi moralną i psychiczną ranę w świadomości trzeźwiejącego alkoholika. Wymaga to gruntownego rozrachunku moralnego z przeszłością dokonanego wobec Boga i bliźniego (Krok 4 i 5). Wymaga też nauczenia się postawy pokory i zaufania wobec Boga w przekonaniu, że tylko z Jego pomocą możemy usunąć wszystkie nasze wady i słabości (Krok 6 i 7). Kroki 8 i 9 prowadzą do zadośćuczynienia za wyrządzone krzywdy wszystkim tym osobom, wobec których jest to tylko możliwe. Następny krok uczy dojrzałej sztuki życia tu i teraz. Wzywa do zachowania nieustannej czujności w obecnym życiu oraz do natychmiastowego, stanowczego demaskowania aktualnie popełnianych błędów (Krok 10). Krok 11 prowadzi do budowania coraz doskonalsze więzi z Bogiem poprzez modlitwę i medytację dzięki takiej postawie trzeźwiejący alkoholik ma szansę, by na co dzień poznawać wolę Bożą oraz by mieć siłę do wiernego jej wypełniania. Owocem realizacji całego Programu Dwunastu Kroków jest osobista przemiana i przebudzenie duchowe, które sprawia, że alkoholik podejmuje radykalnie nowy styl życia. Czyni go też zdolnym do niesienia nadziei i pomocy innym uzależnionym (Krok 12).


 

[1] L. Cierpałkowska, Alkoholizm, przyczyny, leczenie. Profilaktyka, Media i rodzina, Wyd. Naukowe UAM,Poznań, 2000, s.232.

[2] Tamże, s.234

[3] Z. Gaś, Profilaktyktyka uzależnień. WsiP, Warszawa 1993, s.28.

[4] M.Dziewiecki, Nowoczesna profilaktyka uzależnień, Jedność, Kielce 2000, s.111.

Reklamy

Single Post Navigation

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: